tv foto’s

Verschillende vastgelegde gebeurtenissen tijdens diverse tv-klussen.

De cameracrews en razende reporters van Peking Express (2014), die in zes weken voerde door Zuid-Korea en de Filippijnen.
Zeldzaam momentje van rust tijdens hetzelfde Peking Express.
Hier de finale in Manilla met de volledige Vlaamse-Nederlandse-Fillipijnse crew en finalisten.
Voor de Franse televisie met de dito ploeg vlak voor het opstijgen van het Hilversume vliegveldje (2016).
Even de ploeg en presentatie tijdens de bootcamp van So You Think You Can Dance in Los Angeles (2009).
Plus een peptalk aldaar voor bootcamper en latere finalist Lorenzo van Velzen Bottazzi.
Tijdens diezelfde shoot in LA kan een geposeerde foto met Rutger Bout (camera) en Rick Lambregts (audio) geen kwaad.
En ja, dan doe je ook maar meteen de publieksopwarming tijdens de liveshows.
Nu even poseren tijdens Grimassen op Mauritius met ploeg en hoofdpersonen Leon van der Zanden en zijn lief Mireille Brook (2014).
Om daarna Marc Frinking (audio) en Luc Elsjan of Wipper weer aan het werk te zetten.
Met dezelfde ploeg voor hetzelfde reeks in hetzelfe jaar, maar nu in Iran. Met links hoofdpersoon Farbod Moghaddam en helemaal rechts productiebaas Bob MacLaren (met naast hem weer de Iraanse tolk en fixer Amir Golshani.
Daarna meteen door voor een nieuwe aflevering op CuraƧao over en met Marlon Kicken (r).
In de Marokko-aflevering met en over Omar Ahaddaf (2e van links) bediende Jalal Bouzamour (links) de camera.
Voordat ik in 2015 de aangrijpende docu over haar euthanasie maakte, was er eerst portret van Lisanne Herder (in rolstoel) voor Vals Plat (NTR 2010). Ook met Marc als geluidsman. Cameraman was Paul Oberink. De man met het hoedje had ook een rol daarin: mede-comedian Jeroen Pater. Geheel links de onvolprezen Jan Gipman, Lisannes steun en toeverlaat.
Jarenlang werkte ik met hem: Willibrord Frequin. En zelfs als samensteller bij De25 (SBS 2016) kom ik hem tegen…
…dus dan kun je ook niet ontbreken op zijn 70e verjaardag…
…herinneringen ophalend aan onder andere de legendarische Week Van Willibrord-aflevering in Zwitserland (2001), waarin de net zo iconische Bart de Graaff (l) bijna het leven liet.
Heel diep uit de oude doos gevist: de lichting nieuwe programmamakers bij de VPRO, ergens begin jaren ’90. Met behalve ondergetekende o.a. rechts onderaan Sldith Hunkar (later o.a. Jeugdjournaal en Journaal), achter mij in het wit Kim van Kooten (wie kent haar niet?) en daarachter weer Britta Hosman (documentairemaakster). Achteraan vierde van links: Mattheus Blijenberg, inmiddels alweer jaren verantwoordelijk voor spraakmakende duurzame campagnes en organisator van toffe 40+ parties.